Na een lange stilte op deze blog hebben we besloten de draad weer op te pakken. In Nederland begrepen we dat we toch meer 'fans' hebben dan we dachten. En die 'fans' blijven graag op de hoogte met leuke verhalen en foto's.
Maar voordat we jullie weer meenemen naar ons leventje in Australië, volgt hier nog een klein verslag van onze vakantie in Nederland.
En wat houdt zo'n vakantie naar Nederland natuurlijk in? .... Juist.... 20 uur vliegen! Whoehaa, wat een eind is het toch ook. En omdat we om 6 uur in de ochtend aankwamen hadden we afgesproken dat niemand ons op zou halen en we de trein zouden pakken. Er viel tenslotte weinig lol aan ons te beleven, want van zo'n lange reis wordt het humeur vaak niet veel beter...haha. En of je dan wordt verwelkomd op een vliegveld of een treinstation maakt ook niet uit voor ons gevoel.
Maar natuurlijk stonden daar twee stiekemerds tussen de menigte op Schiphol... Cindy en Jannesjan!
En nadat ik mijn zusje uit vreugde had opgetild (ja dat kon...want ze is heeeeel veel kilootjes kwijt geraakt tijdens onze afwezigheid... way to go sis!) hebben we even gezellig bijgepraat alvorens we onze reis vervolgden. Sander richting Terneuzen en Monique richting Uelsen.
Het weerzien met onze ouders en de kinderen van Cindy en JJ was natuurlijk een feest en voor een jetlag hadden we geen tijd. En terwijl Sander in Terneuzen gezellig op kraamvisites ging (ja, in Terneuzen hebben ze niet stil gezeten tijdens die twee jaar...hihi) had 'Tante Mo' haar handen vol aan haar nieuwe fanclub... Janne, Aniek en Ties!
Natuurlijk stonden er nog veel meer leuke uitstapjes op de agenda. Twee daagjes Gent met vrienden, met zijn allen logeren in Terneuzen en van daar uit naar Plopsaland en het strand, winkelen... en nog meer winkelen, heeeeeeeel veel bbq-en ontmoetingen met familie en vrienden (bedankt voor de gezelligheid allemaal!) en zelfs vrienden uit Melbourne die ons kwamen bezoeken.
En dit is nog maar een grove samenvatting van wat we allemaal gezien en gedaan hebben.
Natuurlijk klinkt het allemaal heel erg gezellig (en dat was het ook!) maar het is ook voor te stellen dat het best wel vermoeiend is.
Natuurlijk wisten we dit van tevoren. Je wordt als het ware een beetje geleefd, en dit is niet negatief bedoeld. Je tijd is gewoon kort en je probeert het beste eruit te halen.
Je wilt iedereen zien en iedereen wil jou zien.
Het voelt ook niet echt als een vakantie, het voelt nog steeds meer als thuiskomen. je hebt in Nederland ook gewoon nog je leventje, alleen heb je maar heel weinig tijd om dat leventje weer op te pakken voordat je weer naar je andere leventje gaat. Bizar.
We kregen vaak de vraag of we ons leventje in Nederland en Nederland zelf missen. Maar als je het echt over missen hebt dan denk ik meteen aan onze familie. Die mis je echt en dat voelt ook echt als een gemis. Al het andere is vervangbaar. En ons nieuwe leventje in Australië bevalt ons gewoon heel goed.
Dat heeft voornamelijk te maken met de levensstijl en het buitenleven.
Maar natuurlijk is het ook leuk om terug te zijn in Nederland. En dat zit hem voor mij in heel erg onbelangrijke dingen... lekker eten, bekende winkels, Nederlandse gezelligheid, etc.
Het voelt heel vertrouwd.
Ik ben geloof ik wel 10 keer bij een Hema naar binnen gelopen (oef, wat mis ik die winkel), we hebben ons lam gegeten in zoute haringen, jong belegen kaas, hagelslag, kroketten, etc.
(haha...ik durf het bijna niet te zeggen maar ik ben 3 kilo aangekomen in NL!)
Bedankt lieve ouders voor het heerlijke eten en de goede zorgen.
Dingen die ons opvielen nu we weer in Nederland waren was dat alles zo georganiseerd en netjes is. Vooral de huizen en tuintjes van de mensen zien er picobello uit. Verder vonden we alles heel groen.
Onze vrienden uit Melbourne viel meteen op dat Nederlanders graag witte broeken dragen en allemaal zo bruin zijn...haha! Grappig he?!
Tja, en na al die gezelligheid komt er ook weer een tijd van afscheid. Natuurlijk was dat moeilijk maar ook prettiger nu je weet dat aan de andere kant van de wereld een thuis is waar je naar terug gaat.
Vooral ik heb het heel erg moeilijk gehad met het feit dat je ziet dat je je familie er zo veel verdriet mee doet als je weer gaat. Dat is erg zwaar.
De terugreis was lang. We hadden een wachttijd van 6 uur in Kuala Lumpur en dat is toch wel een erg lange zit. Gelukkig werd het leed flink verzacht door een telefoontje van Sanders manager met de mededeling dat hij promotie had gemaakt. Dat was natuurlijk geweldig nieuws.
Terug in Melbourne sloeg de jetlag bij mij toe. Een week lang was ik elke ochtend om 5 uur wakker...haha.
Maar hier is de lente nu begonnen en dat is heerlijk en ondertussen hebben we de draad weer helemaal opgepakt!
Sander is aan een nieuw project begonnen voor zijn werk. Dat betekend dat hij vanaf gisteren voor minimaal twee maanden in Brisbane werkt. Dus ben ik door de week alleen thuis en zien we elkaar alleen in het weekend. Maar niet voor lang hoor, want natuurlijk gaan we van deze kans gebruik maken om nog meer van Australië te zien. Ik ga over twee weken mee die kant op zodat we in de weekenden daar de boel kunnen verkennen.
In Brisbane is het tenslotte nu al 26 graden en zonnig.
Zomer (die het in NL liet afweten) here we come!
Daarover binnenkort meer.
Hier nog wat kiekjes van ons verblijf in NL...
Tante Monique past een dagje op!
Lampionnen tocht door het bos.
Ook Skippy (zie Aniek) ging overal mee naar toe.
En eindelijk was de dag daar, waar we zo naar uit keken... ahum!
PLOPSA LAND!
Ook Sander had de tijd van zijn leven...hihi!
Een dagje naar het strand in Cadzand...
...spelen in een hele grote zandbak!
Genieten van heel veel en lekker 'deutsches fruhstuck'!
Twee daagjes Gent met vrienden.
Een dagje Giethoorn met vrienden uit Melbourne die ook in NL op vakantie waren.
Quality-time met Sis!
En zo vermoeiend is het als ome Sander en tante Monique op visite komen...
