Sneeuw in Australie!

Hierbij een kleine update van ons skiweekend, die we overigens zonder botbreuken zijn doorgekomen. Natuurlijk wel gigantische spierpijn! Ik snap er niks van...we zijn zo sportief en atletisch ingesteld....hihi!

Vrijdagochtend hadden we afgesproken bij Tim en Suzanne. Sander en ik hadden besloten een half uurtje eerder te vertrekken. Mitsi is tenslotte niet de snelste. Even snel alles doornemen en vervolgens op pad. De rit naar het skiresort duurt zo'n 5 uur en een beetje. Rond twee uur 's middags bij de Mac afgesproken, om met de anderen te lunchen. We waren met een groep van 10 man (met nadruk op man, want Suzanne en ik waren de enigste vrouwen in het gezelschap). Hier kennisgemaakt met iedereen.

Na de lunch ging het richting Harrietsville. Sander en ik hebben Mitsi hier achtergelaten en verder ging het met drie auto's. Vanaf Harrietsville is het nog een klein uurtje bergopwaarts naar het skigebied. Sneeuwkettingen waren halverwege de berg verplicht. Laten wij nou net het punt gemist hebben waar er hulp werd aangeboden bij het bevestigen van de kettingen. Op zich niet zo'n probleem, ware het niet dat onze chauffeur nou echt geen kaas had gegeten van auto rijden. Jemig, nadat we alle kanten van de weg hadden gezien en ik zo bang als een konijn riep "please pull over!" zag iedereen in dat we toch de kettingen nodig hadden.

Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Onze chaffeur had onderaan de berg een korte opleiding hiervoor gevolgd maar al snel werd duidelijk dat hij er geen drol van had begrepen. Een half uur later stonden we ons nog steeds achter de oren te krabben toen gelukkig een ander auto van onze groep ons kwam redden...

Wij eindelijk de kettingen erop...wat bleek....rijden we de bocht om, zijn we er!!!!!
Hahaha.

De lodge waarin we verbleven was erg gezellig. Wij hadden twee familie kamers ter beschikking. Verder was er een grote keuken en een reusachtige woonkamer met openhaard. Vanuit de lodge had je een mooi uitzicht over de bergen.
Hmmmm.... ware het niet dat het weer dan wel mee moet zitten..

We mochten niet echt klagen over de hoeveelheid sneeuw. En hierbij moet je geen vergelijkingen maken met Europa. Ik ben gewend om eerst uren door winterwonderland te rijden voordat je bij een skigebied komt. In Australie betekend arriviren in de sneeuw ook letterlijk dat je bent aangekomen in het skigebied!

Het weer was iets minder. Heel veel wind en weinig zicht. Toch was het skigebied allesbehalve een tegenvaller. Groot genoeg en niet zo druk als in een gemiddeld skigebied in de Alpen. We hebben er dan ook van genoten.

Hieronder een paar kiekjes van ons weekendje in de sneeuw!

Groetjes Sander en Monique

Nu we deze blog zo zwaar verwaarlozen vraag ik me af of er ooit nog wel eens iemand op kijkt...haha! Maar voor onze trouwe fans hier dan eidelijk weer eens een kleine update.

Allereerst heeft Sander natuurlijk een weekje in Kuala Lumpur gezeten voor een cursus. Zondags in alle vroegte kwam hij hier aan. Snel naar het hotel en even opfrissen en daarna de boel verkennen. Hij had afgesproken met een collega, en samen hebben ze heel Kuala Lumpur in 1 dag per voet verkend.
Haha, natuurlijk lichtelijk overdreven maar ik geloof dat ze een aardige indruk van de stad hebben gekregen. Er was zelfs nog wat tijd om even te winkelen. Sander en winkelen...er moet sprake zijn geweest van een zonnesteek!
Maar de week vloog voorbij en toch een beetje wijzer :o) kwam Sander terug. Natuurlijk met een koffer vol was en volkomen uitgeput!

Het hondje Ricky heeft zijn logeerpartij bij mij in de tussentijd overleefd en ook ik ben de Sanderloze week zonder kleerscheuren doorgekomen.

Sinds die tijd hebben we eigenlijk maar 1 klein uitstapje gemaakt. In dit geval zijn we naar een markt in Marysville gereden. Even voor alle duidelijkheid: dit is het gebied in Australie dat enkele maanden geleden zo zwaar door die bosbranden is getroffen. We kenden de omgeving enigzins en het is niet voor te stellen hoe groot dat gebied is dat afgebrand is. De natuur hersteld zich hier gelukkig snel en heel langzaam aan zie je weer groen door komen.
Maar toen wij het dorpje Marysville binnen reden moest ik toch even slikken. Er is echt bijna niks van over, uitgebrande auto's, tot op de grond toe afgefikte huizen. Behoorlijk indrukwekkend om te zien. En onvoorstelbaar hoe beangstigend het moet zijn geweest ten tijde van de brand. Men heeft nu net enigzins alle restanten opgeruimd en mensen kunnen langzaamaan beginnen met de wederopbouw. In de tussentijd wonen velen van hen in caravans en woonwagens.

Nadat we het piepkleine marktje hadden bezocht zijn we teruggereden via Healesville. Hier hebben we een bezoekje aan de Wildlife Sanctuary gebracht. Dit is een soort van dierentuin en dierenopvang voor Australische dieren. Het was erg mooi opgezet en we hebben toch behoorlijk wat dieren kunnen bezichten die we tot dan toe nog nooit gezien hadden. O.a. de Platypus en de Tasmanian Devil!
Natuurlijk zijn hier de afgelopen maanden veel dieren met brandwonden binnen gebracht. In het 'Animal Hospital' kun je via een groot beeldscherm meekijken bij onderzoeken en operaties van dieren. Erg interessant!

Tja, en verder hebben we de laatste tijd toch voornamelijk in Melbourne zelf door gebracht. Ons sociale leven begint hier nu redelijk vorm te krijgen. Dit betekent dat we momenteel geregeld 'bezet' zijn in het weekend voor etentjes en feestjes.
Zo waren we onder andere uitgenodigd door een vriendin van mij om bij haar en haar man, samen met nog wat vrienden, te komen dineren. Zij is van oorsprong Chinees en we kregen een combinatie van Koreaans eten en Chinese Hot Pot(bouillon fondue) geserveerd! Heerlijk!

Verder is Sander met de mannen (Jacco en Martin) naar een echte 'Aussie Footy' wedstrijd wezen kijken in the Telstra Dome.

En vorig weekend waren we uitgenodigd op een erg gezellig feestje in een Libanees restaurant. We hadden geen idee wat we ons erbij voor moesten stellen. Maar uiteindelijk was het bijna alsof je op een gezellig familie feest in Nederland terecht was gekomen. Klein dans vloertje, lange tafels, een buffet, gezellige mensen en (teveel) drankjes! We hebben het erg naar onze zin gehad.

Oh en dan vergeet ik dat we vandaag toch ook een klein uitstapje hebben gemaakt. We zijn naar Mornington gereden. Dit ligt ten zuiden van Melbourne aan de baai. We hebben een marktje bezocht, lekker koffie met scones gedronken/gegeten in een cafeetje en daarna nog even op het strand rond gestruind. Tot het begon te regenen zodat we als twee dolle stieren terug naar de bus moesten rennen.

En volgend weekend (ma t/m vr) gaan we skieen! Ja, dat kan hier ook. Het is zo'n vier uur rijden en bij lange na geen Oostenrijk of Frankrijk maar ook hier hebben ze meerdere skigebieden. Maar daarover horen jullie de volgende keer meer.

Voor nu nog een paar fotootjes en heel veel groetjes van ons.

Sander en Monique

(De eerste drie foto's zijn van Kuala Lumpur: hotel, zwembad bij hotel en The Petronas Towers)