Na drie en een half jaar in Melbourne vonden we het toch eens tijd om het nabij gelegen Phillip Island te bezoeken. Dit toeristisch eilandje ligt zo'n 140 km van Melbourne en is zoals je hier onder kunt zien per brug bereikbaar.
Onze eerste stop op het eiland was Rhyll. Een piepklein vissersdorpje.
We vielen meteen met onze neus in de boter want onder 1 van de pieren laag een schattig, klein zeehondje te zonnebaden.
En tot onze grote verbazing zagen we een kleine twee meter van ons af nog iets bewegen door het water.....
Een manta ray (rog) 'zweeft' door het water. Vanaf bovenop de pier zien we pas hoe groot het beest echt is... nou als ik zeg dat hij 1,5 meter breed was dan overdrijf ik niet. Wat een joekel!
Phillip Island is voornamelijk populair vanwege de diversiteit aan stranden. Sander en ik leven ons uit op ons body boardje (je gaat een eindje de zee in en zodra je en goede golf ziet komen ga je op je buik op je plankie liggen en laat je je mee voeren door een golf. Met een beetje geluk ga je als een speer een aantal tientallen meters richting het strand. (Ik zie het als een ware verslaving... altijd op zoek naar de beste golf... en ik kan er geen genoeg van krijgen). Love it!
Bij Rhill Inlet Wildlife Reserve lopen we nog over een boardwalk door de mangrove's. Door de hitte maken we de walk niet af en lopen we me al te graag terug om verkoeling te zoeken bij de aircon in de auto.
Vervolgens gaat het richting Piramide Rock.
We arriveren rond zonsondergang en genieten van het uitzicht.
Hier en daar ff poseren voor een kodak momentje.
Phillip Island is voor ons iets te toeristisch en georganiseerd en we vrezen al dat we hutje mutje op 1 van de overvolle campings moeten staan.
Wonder boven wonder vinden we deze piepkleine camping, en mogen we na wat doorvragen naast de plaatselijke vijver staan. Toch een rustig plekkie!
De volgende ochtend is het een kleine rit naar The Nobbies (mooie rotsformaties)
Heel in de verte (op de foto hierboven, maar zelfs in het echt kwam een verrekijker van pas) heb je uitzicht op Seal Rock, waar een hele berg zeehondjes dagelijks liggen te luieren.
Kodak momentje natuurlijk!
Hey, en warempel zaten er nog een paar jonge pinquins verstopt onder de boardwalk hier en daar. Die wachten tot vader en moeders 's avonds terugkomen om ze te voeren.
De hele kust was bedekt met een soort vetplantje wat er prachtig uit zag hier en daar.
Al met al vonden we Phillip Island heel leuk, maar of we in de nabije toekomst terug zouden keren? Ik denk het niet.... Iets te georganiseerd en iets teveel gericht op massatoeristme (alhoewel dat niet echt blijkt uit onze foto's). Nee, niet helemaal ons ding I guess....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten